R
GİRİŞ
TR
EN

Muzip Canavarların Yaratıcısı: Sadi Tekin

#SANAT
Kardelen Uysal
20 Jun 2019

Sadi Tekin Ankara’da doğan, İzmir’de büyüyen bir illüstratör. 1994’te Marmara Üniversitesi GSF Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü’nde okumak için İstanbul’a taşınan Tekin, HBR Maymun dergisinde karikatürler çiziyor, tasarım ofislerinde, fabrikalarda tasarım yapıyor. Dergiciliğin ardından illüstrasyona başlıyor. 2012 senesinde New York’a taşınan Sadi Tekin, şu aralar kısa bir süreliğine İzmir’de.   

Leblebileri leblebilikten çıkarıp karakter haline getiriyor, New York sokaklarına dadanan dijital şaşkın, komik, muzip canavarlar yerleştiriyor. Sipsi adında kediler çiziyor, onları konuşturuyor. Peçeteleri, çocukluk pasaportunu çizim için kullanıyor. Bazen dutlardan boya yapıyor. Sürekli bir merak içinde araştırıyor, deniyor, yeni şeyler koyuyor ortaya. Ortaya koydukları ise insanın neşesini yerine getiren cinsten eserler. Kendisiyle buluşup çizim defterine dönüştürdüğü pasaportun hikayesini, sanatçıların kendi imzalarını ne zaman ve nasıl oluşturabileceklerini ve projelerini konuştuk.

Sadi Tekin’i Instagram ve Behance üzerinden takip edebilirsiniz. Keyifli okumalar.

Çocukluğunda aldığın pasaportu çizim defterine dönüştürdün. Neden pasaport? Hikayesi nedir?

 

Pasaportu 91 yılında çıkartmışız. O yıllarda anneannem ikinci eşiyle Amerika’da yaşıyordu. Ortaokul bittikten sonra annem kardeşimi ve beni alıp anneannemin yanına gitmeye niyetlendi. O yüzden hepimize pasaport çıkarttırdı. Vize görüşmesinde “Giderseniz dönmezsiniz.” diye bize güvenmeyip vize vermemişler. Zaten üç yıllık pasaporttu ve iptal edildi.  

Yıllar geçti ve geçen sene aralık ayında İzmir’e geldim. Her İzmir’e gelişimde evdeki eski kutuların içine bakarım. Bir baktım bu pasaport var kutunun içinde. Bir süredir çizdiğim binalar, gemiler, balıklar var. Bunlar, deniz ile kara hayatını birleştirdiğim çizimler. Kara hayatı; kök salmayı, yerleşik olmayı, kökler oluşturup salmayı ve lokalleşmeyi ifade ediyor. Gemi ise seyahat etmeyi, köksüz olmayı, sınırsız, ülkesiz olmayı, gezmeyi, dolaşmayı, bir yolculuk halini temsil ediyor. Bunların birleşiminden çıkan bir sergi projem var.   

Buraya gelmemin bir nedeni de çocukluğumun geçtiği mahalleyi, apartmanı görmek, zeytinliğimizi, çocukluğumdaki cılız badem ağacını vs. görmek. Tüm anılar üstüste geldi ve çok faydalı oldu. Pasaportun kağıdı da değerli kağıt; ilginç bir dokusu var ve oldukça güzel. Bir süre bakınca projenin bir parçası haline geliyor. Sen o sırada onu projeye dahil ettiğini anlamıyorsun. Pasaport aslında seyahata dair bir nesne fakat aynı zamanda gidemeyişe dair de bir anısı var. Yıllar sonra Amerika’dan dönüp buluyorum bu pasaportu. Bir de çocukluğumu ana karakter olarak kullandığım küçük kısa hikayeler yazıyordum. Bu sergideki bütün işler için aklımda bir hikaye yazmak var.   

 

Sanatın hep acılar ve fakirlik içinde icra edilmesi gerektiğine dair bir  kanı var ve sen buna katılmıyorsun. Senin üretiminde sanat nasıl kendine yol buluyor?

Bence bu çok büyük saçmalık. Sanatçının acı çekmesini bekleyenler, talep edenler ancak o sanatı, sanatçıyı sömürmek isteyen insanlar olabilir. Ben neden mutsuz olayım ya da kiramı ödeyip seyahatlere çıkamayayım? İnsanız ve bir sürü duyguyu yaşayabiliriz. Yeri geldiğinde sanatımda mutlu ya da mutsuz anılarımı kullanabilirim. Acı çekerken insan gerçeklikten de kopabiliyor ve işe konsantre olamadığı zamanlar olabiliyor. Yaşadığın şeyleri nasıl kullandığınla, hayata nasıl baktığınla ilgili bunlar. Ben tehlikeli buluyorum bu acı çekerek, sefalet içinde üretim yapan sanatçı imajını. Evet, Van Gogh hayatı boyunca acı çekmiş, hayattayken tek bir resim satabilmiş vs. böyle hayatlar var ama tersi örnekler de var. Sanatı acının beslediği fikrini anlamıyorum. Bende karşılığını bulmuyor o fikir ve dahası bu fikre öfkeliyim. Bırakın sanatçılar hayatlarını keyifle yaşasınlar. 

Monsters of New York projesinden bir görsel. İki çocuğun neşeyle oyun oynadığı bir havuzda dikdörtgen biçimli yeşil bir canavar da neşe içinde çocukların oyununa katılıyor.

Çizim yaptığın yerler ve nesneler ile ilgili de geniş bir yelpazen var. Peçeteler, leblebiler üzerine çiziyorsun. Yeri geliyor dutları boya olarak kullanıyorsun. Kullanabildiğin kadar çok metaryel ve yüzey seçiyorsun. Bunun sana kattığı deneyim nasıl bir deneyim? Bunlar arasında en sevdiklerin hangileri?

Üniversitede endüstriyel tasarım eğitimi aldım. Çocukluktan beri hafif mucit tarafım da var. Nasıl çalışır’a kafayı takmış vaziyetteyim biraz. Ürünler, markalar vs. arasındaki farkları görmek için sürekli yeni malzemeler alıp deniyorum. Hiç çıkmayacak boyayı bulma saplantım var mesela. Geçenlerde bir gün Karaburun tarafına gittik ve dut topladık, çok güzeldiler, iri iri. Çok fazla topladık ve bolca dut arttı. Toplarken dutların elime çok güzel bir renk verdiğini görünce kağıtta nasıl duracağını merak edip onu kullandım. Duttan boya yapma tekniğini öğrendim. Beyaz leblebi serisi de öyle çıktı biraz. Bir gün leblebi yerken elimdeki leblebinin burnu olduğunu gördüm. Başlangıçta basit suratlar yaparak başladım, ardından zaman ilerledikçe detaylandırdım. Leblebiler bu sefer leblebiliğini kaybettiler mi acaba diye düşündürtecek noktaya geldi. Bazen tesadüfen bazen deney yaparken ortaya bir şeyler çıkıyor.

Banka yatmış beyaz bir leblebi suratı görüyoruz. Sanatçı leblebiye saçlar, gözlük, bıyık çizmiş. Altında da yine çizilmiş bir beden görülüyor. İnsanlaştırılmış bir leblebi var karşımızda.

Monsters of New York projesinden bahseder misin? Humans of New York’la nasıl bir işbirliği yaptın?

Amerika’da, Noel zamanında insanlar etrafa ışıklı şişme İsa ve Noel Baba figürleri yerleştiriyorlar. Geceleri çok güzel görünen, neşeli görüntüler bunlar. Noel zamanı geçince o figürler kaldırılıyor. Bu şişme malzemeyi kullanarak geçici heykeller yapma fikri geldi aklıma ve bu canavarları yapmayı düşündüm. İnsanları korkutmayan canavarlar…  

Bir-iki fotoğraf çekip üzerine bir şeyler çizeyim dedim. Soho’da bir kahvecide otururken bir fotoğraf çekip üzerine canavar çizdim, bu ilk yaptıgım Monsters of New York çizimiydi. New York fotoğraflarının üzerine dijital canavar karakterler çizmeye başladım sonra onları çizip Instagram’a koydum. Ardından daha kişilikli, karakter haline gelebilecek canavarlar çizmeye koyuldum.  

Bir gün bir arkadaşımla konuşurken projenin Humans of New York ile uyuşabileceğini söyledi. Pek umutlu olmasam da Brandon Stanton’a yazdım. New York’un canavarları ile insanlarının güzel bir biçimde eşleşebileceğini söyledim, o da projeyi beğendi ve fotoğraflarını kullanmama izin verdi. Gay bir çiftin restoranın camından bakarak yemek yedikleri bir fotoğrafa canavarımı koydum. Benim canavar da onların tabağından bir şey yürütüyor. Bunu yapıp koydum Facebook’a, o zaman yeni açmışım Monsters of New York sayfasını, Humans of New York’u da etiketledim. Ertesi sabah bir baktım, sayfa çıldırmış; takipçiler beğeniler havada uçuşuyor. Brandon Stanton benim yayınladığım görseli kendi sayfasından paylaşmış meğer. 

New York’ta kaldırımlarda hızlı ve ücretsiz internet veren kiosklar var. Orada şehrin sanatçılarının eserlerine yer veriliyor. Geçtiğimiz sene o kiosklarda Monsters of New York gösterildi. Ancak şu an başka projelere odaklandığım için ona biraz üvey evlat muamelesi yapıyorum son zamanlarda. 

Taksim meydanında biber gazından kaçan insanlar var. Etrafta yoğun bir gaz görüntüsü mevcut. Arkasını dönmüş kırmızı büyük bir canavar görüyoruz. Gaz onun poposundan çıkmış gibi gösterilmiş.

Monsters of New York ile çocukluğumuzda korktuğumuz canavarları günlük hayatın sevimli birer figürüne dönüştürdün. Neden canavarlar? Sende nasıl bir yeri var canavarların?

İnsan ve hayvan dışına çıktığın zaman zaten pek alternatif yok. Ejderha ya da dinozor çizmek istemezsen de geriye geniş bir canavar dünyası kalıyor.

Sipsi adlı projene ya da diğerlerine baktığımda aklıma çocukken edindiğimiz hayal arkadaşları geliyor. Çizdiklerin sana eşlik eden bir arkadaş görevi görüyor mu?

Sipsi de aslında Monsters of New York’un kedi versiyonu gibi başladı. Çocukken hep evde kedi vardı, ben evden ayrılana kadar oldu. Lokal olmak ve kök salmakla, gidememekle ilgili bir korkum var genel olarak. Kediyle de ilgili öyle bir durum var; seyahat ederken sürekli onu yanında taşıyamazsın. Öyle olunca kendi kedilerimi çizeyim, hayatıma biraz kedi katayım gibi bir durum oluştu. Kedileri özleyince çizmeye başladım. İlk çizimlerde daha minimalisttim. Kare bir kedi çiziyordum. Sipsi’nin yeni hali, biraz daha etli butlu, peluş oyuncak olabilecek bir karakter haline geldi. Bazen bir şey oluyor ve Sipsi’ye söyletmek istiyorum bunu. Bir yerden sonra o hayatında, damarlarında dolaşıyor ve kendiliğinden de kontrolün olmadan da ortaya çıkabiliyor. Bazen aklıma bir fikir geliyor ve bunu canavarlarla mı, leblebilerle mi, kedilerle mi daha iyi anlatabileceğimi düşünüyorum. Hep birlikte dolaşıyoruz gibi bir durum ortaya çıkıyor. (Gülüyor.)

“Ne yaparsanız yapın insanlar sizin yaptığınızı anlasın, bir imzanız olsun.” demişsin. İnsan nasıl kendi dilini, çizgisini oluşturur? İnsan kendi imzasını oluşturmaya ne zaman başlamalı?

Sanat eğitiminde taklit diye bir şey vardır. Önce araştırıp tarzını beğendiğin sanatçıları bulursun sonra neleri nasıl yaptığına bakıp tekrar edersin. Oğuz Aral’ın mizah dergisinde acemiler günü oluyordu. İşlerini götürüyordun ve eleştirileri dinliyordun. Orada da aynı şey söyleniyordu: “Bulun beğendiğiniz birini, taklit edin, nasıl yaptığını araştırın.” Bu bir teknik, öğrenme yoludur. Bir şeyde iyi olmanın yolu sıkı çalışmak, onu sık tekrar etmek. Çalıştığın zaman zaten kendi tarzını da buluyorsun. İlham da zaten çalışmakla geliyor. Çalışırken o olmak gerekiyor. Ne yapıyorsan o olmak gerekiyor. Pratik yaptıkça fikirler de geliyor. Sen, yaptığın işin bir parçası olacaksın.

Amerika’nın bana çok yaradığını söylüyorlar. Aslında ben burada yaşarken daha çok endüstriyel tasarıma ağırlık veriyordum, illüstrasyon severek yaptığım bir şeydi. Amerika’ya gidip de sıfırdan başlayınca hangisini yapmak istediğimi sordum kendime ve illüstrasyonu seçip ona yoğunlaştım. Vakit ayırdıkça hem teknik hem de fikirler gelişiyor. Baştaki taklit öğrenmeye ait. Özetlemek gerekirse; takliti bir noktada bırakıp kendi tarzını çalışarak bulabilirsin.

İzmir’de gerçekleşen Makul Baskı Şenliği’nde Kaan Bağcı ile nasıl buluştunuz?

İzmir benim son bıraktığım halinden bu yana sanat anlamında çok değişmiş. Yine de İstanbul’daki yoğunluk yok. Birileriyle ortak bir şeyler yapalım istiyorum. Affordable Art Fair düzenleniyor New York’ta. İzmir’de benzer bir şey yapmak istedim. Herkesin bir araya geldiği, herkesin işlerini aynı boyutlarda ve fiyatlarda ortaya koyduğu bir proje… Kaan’a teklif ettiğimde kabul etti. No:42 de konuya sıcak baktı. Daha farklı projeler yapmak için bu bir deney gibiydi aslında biraz. Diğer illerden de benzer projeler için ilgi gösteren insanlar oldu. Daha büyüterek, daha kalabalık bir etkinlik haline getirmek istiyorum bunu. Sanatçıların orijinal işlerini bir mahalleye dağıtmak gibi bir projem de var mesela. Sanat eserlerini dükkanlara dağıttığı, kişilerin harita üzerinden işleri ve mekanları bulabileceği bir proje hayal ediyorum.

Benzer yazılar
#MÜZİK
Urla Caz Festivali, doğanın dinlenmeye hazırlandığı sonbaharda dünya tarihine güzel müzikler kazımış Urla’nın sokakların...
Editör
21 Sep 2019
#SOSYAL SORUMLULUK
Dünya’nın dört bir yanında gezegenin geleceğine dair ilham verici bir grev var bugün. Küresel iklim krizinin suçlusu ola...
Kardelen Uysal
20 Sep 2019
#SANAT
Editör
19 Sep 2019
#SPOR
Çağdaş Görmeyenler Spor Kulübü (Çagör), 2009 yılından beri görme engellileri spora teşvik ederek sosyal hayata kazandırm...
Gülay Güler
19 Sep 2019
#DANS
Performans sanatçısı Aslı Bostancı, ses beden buluşmaları ve ses şifasıyla kişilere enerji çalışmaları yaptıran bir isim...
Editör
18 Sep 2019
#RESİM
#SERGİ
Arkas Sanat Merkezi, 18 Eylül 2019 - 5 Ocak 2020 tarihleri arasında 20'inci yüzyılın en büyük ressamlarından Pablo Picas...
Editör
18 Sep 2019
#BİSİKLET
#SOSYAL SORUMLULUK
Bu yıl ikinci kez düzenlenecek Eğitime Pedalla Bisiklet Turu, 6 Ekim Pazar günü gerçekleşecek. 1995’ten beri İzmir’de eğ...
Editör
17 Sep 2019
#SİNEMA
otuzbeslik.com ve Birikim Atölyesi'nin düzenlediği İzmir'in aylık kısa film etkinliği Alternatif Kısa'nın üçüncü sezonu ...
Gülay Güler
16 Sep 2019
#TİYATRO
#KONSER
#FESTİVAL
#ATÖLYE
Haftanın en iyi etkinlikleriyle karşınızdayız. Bakalım siz hangi etkinlikleri beğeneceksiniz? Daha fazlası için otuzbesl...
Editör
16 Sep 2019
#KİTABEVİ
Yeni trend kitap alışverişiyle kahve molalarını birleştirmek. İzmir'de de kitap kafelerin sayısı giderek artıyor. Bu müt...
Gülay Güler
14 Sep 2019
#GEZİ
#RESTORAN
#KİTABEVİ
#OTEL
Alaçatı'da sakin bir tatil geçirmek, müzik eşliğinde sohbet ederek yemek yemek, masaların arasında sıkışmadan kahve içme...
Seçil Şeker
13 Sep 2019
#SPOR
Boks, Kick Boks, Muay Thai, Wushu Sanda ve MMA branşlarında eğitim veren Buca'daki Fight Club'ın sahibi ve başantrenörü ...
Zeynep Öztürk
11 Sep 2019
#FUAR
#SİNEMA
#İEF'19
#FESTİVAL
Sinema dünyasının vazgeçilmezi Sinema Burada Festivali, zengin içeriği ve birbirinden değerli gösterimleri ile 19’uncu k...
Editör
10 Sep 2019
#MÜZİK
#ATÖLYE
#TİYATRO
#SPOR
Bu hafta İzmir'de yine birbirinden güzel etkinlikler var. 15 Eylül'e kadar devam edecek 88. İzmir Enternasyonal Fuarı il...
Editör
9 Sep 2019
#İEF'19
#TURNUVA
#ESPOR
88. İzmir Enternasyonal Fuarı, tüm dünyada espor tutkunlarının heyecanla takip ettiği Intel ESL Türkiye Şampiyonası fina...
Editör
8 Sep 2019
#MÜZİK
Queer Elizabeth; Yavuz Cingöz ve Burcu Güler tarafından 2017 yılında İzmir’de kurulan bir elektronik dans müziği grubu. ...
Kardelen Uysal
5 Sep 2019
#SÖYLEŞİ
#İEF'19
7 Eylül Cumartesi gününden itibaren Resim Heykel Müzesi Kültürpark Sanat Galerisi önünde kurulacak Yüz Yüze Sohbetler sa...
Editör
5 Sep 2019
#FUAR
#İEF'19
Kemeraltı’nın tarihi, kültürel değerleri, öne çıkan lezzetleri, unutulan zanaatkarları, markaları ve diğer birçok zengin...
Editör
4 Sep 2019
#İEF'19
#FUAR
Otuzbeşlik olarak birbirinden eğlenceli, her yaşa hitap eden etkinlikler ve sürpriz hediyelerle bu yıl da fuardayız. Bas...
Zeynep Öztürk
3 Sep 2019
#TURNUVA
Sportif balıkçıların buluşma adresi Columbia PFG 
Alaçatı Big Fish’te 13. kez en büyük balık için yarış başlıyor. 
Editör
3 Sep 2019
#KONSER
#FUAR
#İEF'19
Geçtiğimiz yıl Alpay, Fatih Erkoç, Bülent Ortaçgil ve Zuhal Olcay'ın performanslarıyla unutulmaz anlar yaşadığımız Mogam...
Editör
3 Sep 2019
#KONSER
#FUAR
#İEF'19
İEF bu sene dopdolu programlarla karşımızda! Rock and More sahnesi rock müziğinin en iyi isimlerini ağırlıyor. 
Editör
3 Sep 2019
#MÜZİK
#TİYATRO
#KONSER
88. İzmir Enternasyonal Fuarı 6 Eylül'de kapılarını açıyor. Öncesinde ve süresince İzmir'de bu hafta neler olup bitiyor ...
Editör
2 Sep 2019
#KONSER
#FUAR
#İEF'19
88. İzmir Enternasyonal Fuarı yine birbirinden renkli ve sesli konserlere ev sahipliği yapacak. Bu sene İzmir kimleri ağ...
Seçil Şeker
2 Sep 2019
#TİYATRO
#İEF'19
#FUAR
Sanatın ve sanatçının İzmirlilerle buluşma noktası 88. İzmir Enternasyonal Fuarı, usta oyuncu kadrolarından oluşan tiyat...
Editör
2 Sep 2019
#YEMEK
#VEGAN
Vegan arkadaşlar size harika bir haberim var. Urla'ya vegan kafe açıldı. Urla’nın ilk ve tek vegan kafesi Bitkisel Mutfa...
Gülay Güler
1 Sep 2019
#SOSYAL SORUMLULUK
İzmir’de yaşanan ve beş bin hektarlık alanı yok eden büyük yangın nedeniyle 30 Ağustos’ta binlerce İzmirli Tunç Soyer’in...
Kardelen Uysal
31 Aug 2019
#KONSER
#TİYATRO
#SÖYLEŞİ
#FUAR
İzmir Enternasyonal Fuarı, 88. yılında da on gün sürecek etkinlikleriyle misafirlerine eğlence dolu anlar yaşatmaya hazı...
Zeynep Öztürk
31 Aug 2019
#AİLE
#EĞLENCE MEKANI
#YEMEK
İzmir'de sevgilinizle gidebileceğiniz birbirinden güzel mekanlar var ama siz nasıl bir yer arıyorsunuz?
Batuhan Öner
29 Aug 2019
#YARIŞMA
#FUAR
#İEF'19
Hazine Avı, bu kez Türkiye'nin en köklü fuarı İzmir Enternasyonal Fuarı'nda olacak! Bu sene 88. kez kapılarını açacak ol...
Editör
28 Aug 2019
#FESTİVAL
Eski günlerin tüm güzelliğini, müziğini, lezzetini ve keyfini 21 Eylül Cumartesi gecesi Modern Zamanlar Gazinosu’nda yaş...
Editör
27 Aug 2019
#KONSER
#TİYATRO
Her pazartesi olduğu gibi bu pazartesi de size bu haftanın kaçırılmayacak etkinliklerini listeledik. İyi eğlenceler İzmi...
Editör
26 Aug 2019
#CAFE
#RESTORAN
Urla'ya 10 kilometre uzaklıktaki Özbek Köyü keşfedilmeyi bekleyen gizli bir cennet. Taş evleriyle ünlü bu şirin balıkçı ...
Gülay Güler
24 Aug 2019
#TİYATRO
Altan Gördüm'ü İzmir ziyaretinde yakaladık. Sanata ve hayata dair keyifli bir sohbet gerçekleştirdik. Altan Gördüm, konu...
Seçil Şeker
23 Aug 2019
#SOSYAL SORUMLULUK
Sokak Çorbacıları Yardımlaşma Derneği, kendini şöyle anlatıyor: “İki arkadaş olarak başladığımız ve giderek sayımızın ar...
Kardelen Uysal
23 Aug 2019
,
Başa Dön
Bize ulaşın
Giriş yaparak
Gizlilik Politikası,
Kullanım Koşulları
ve
Çerez Politikası
’nı kabul etmiş olursunuz.
Satış Sözleşmesi
İptal ve İade